Desta van de Schravelt (aka Turbo Tilly)

 

  Stamboomnaam: Desta van de Schravelt    Roepnaam: Tilly

  ( aangezien wij met tilly niet fokken hebben we haar Turbo Tilly van de Schravelt genoemd)

  Geslacht: Teef

  Geboortedatum: 23 mei 2011

  HD-uitslag: niet getest

 

  Turbo Tilly(zoals wij haar noemden) een hondje met een verhaal.

  Tilly werd samen met haar broertjes en zusjes geboren op 23 mei 2011 Uit de Combinatie Ayla X La Protenzione Migliore Cirano.

  Een pup met een normaal gewicht, hetzelfde als de andere.

  Ze had een knikje in haar staart maar niks wees erop dat dit pupje niet in orde zou zijn.

  Ze kwam minder aan in gewicht dan de andere maar ze kwam aan dus niks om ons in eerste instantie zorgen om te maken.

  Ze knoeide met de melk, de dierenarts keek haar na op een open gehemelte maar ook dat was oke.

  Dus was de conlusie ze is te gulzig.

  Maar het verschil in gewicht met de andere pups werd groter en groter, de andere groeide als kool en Tilly bleef achter.

  Ze was actief, super snel als eerste bij de tepel maar ze verloor het van de andere.

  Ik ben gaan bijvoeden om te kijken of het gewicht beter werd, maar het mocht niet baten.

  Tilly kwam een beetje bij of bleef op gewicht staan. Maar het was een vechtertje, ze bleef ervoor gaan.

  Dronk of haar leven ervan af hing(wat het ook deed) maar bijna alles kwam er door haar neus weer uit.

  Ze werd onderzocht door de dierenarts maar die kon niks vinden.. Na 3 weken zijn we op advies van de dierenarts begonnen met het bijvoeren      van vlees.

  Maar soms kwamen er zelfs stukjes vlees door haar neus weer naar buiten,we hadden extra doekjes

  "Tilly doekjes"om haar snuitje schoon te poetsen. 

   Na 4 weken was het verschil zo groot met de andere pups, het gevaar dat ze longontsteking zou krijgen was constant aanwezig,

  want haar luchtwegen waren al telkens geirriteerd..

  We moesten ons af gaan vragen welke toekomst dit hondje nog had.

   Dit was niet gezond, ze kwam te kort in voeding en hoever zouden we gaan.

   Na overleg met de dierenarts besloten we dat het beter was Tilly in te laten slapen,

   misschien hard op dat moment maar het leek wel het beste voor het hondje.

   Er leek geen goede toekomst vooruitzicht te zijn voor Tilly.

  Donderdag ochtend zou de dierenarts komen maar hij had spoedgevallen dus het werd later..

  Mijn vader kwam op de koffie en samen bespraken we het lot van Turbo Tilly,

  ik was erg verdrietig en samen gingen we nog een keer bij Tilly en

  de groep zitten ook omdat pap die dag naar het ziekenhuis moest voor een operatie en de pups een tijdje niet zou zien.

  Pap begreep onze beslissing niet zo goed omdat Tilly de turbo er weer op had en best goed dronk die dag,

  hij vond dat we haar nog een kans moesten geven.. Pap bracht me in twijfel...

  De dierenarts kwam en ik kon op dat moment de knoop niet doorhakken, geen beslissing nemen over zoiets definitiefs.

  Dus met de dierenarts spraken we af dat we alle bijvoeding (nog steeds om de 3 uur dag en nacht)

  zouden stoppen en haar met de groep mee lieten eten, als ze de volgende dag niet bij was gekomen of zelfs af was gevallen

  (wat de dierenarts verwachte) dan was de beslissing makkelijker te nemen dacht de dierenarts.

  Maar Tilly kwam bij, het was niet veel maar het was iets en ze deed het zelf..

  God wat een vechtertje ze ging die vrijdag zelfs bij de dierenarts in de broekspijp hangen,

  nou zei de dierenarts dan kijk het voorlopig maar even aan tot ze de terugval krijgt..

  Dat bericht ook aan pap doorgegeven die nog in het ziekenhuis lag, hij was tevreden.

  Met Tilly ging het best goed, natuurlijk kwam er nog voeding uit haar neusje..

  Maar ze bleef bijkomen, niet veel maar toch iets. De zorgen bleven om dat kleine meisje maar ze deed het helemaal zelf..

 

  Dinsdag 28 juni ik had net de pups ingesloten voor de nacht toen de telefoon ging..

  Ik moest naar komen, het ging niet goed met pap.. Hoezo niet goed?? Wat was er aan de hand??

  Maar waar ik geen rekening mee gehouden had, want dat kon gewoon niet gebeuren was toch waar...

  Pappa was overleden aan een hartstilstand.. Mijn kleine meisje Tilly die dankzij pap er nog was, al zou hij zelf nooit meer kunnen zien..

  Er brak een hele moeilijk periode aan, de pups boden mij toch afleiding al was dat soms zwaar,

  want dan merk je gelijk dat het leven doorgaat ook al staat het jouwe stil.

  Voor mijn gevoel was Tilly een link naar mijn vader, een hele belangrijk stukje waar ik houvast aan had.

  Vanaf de dag dat pap overleed, leek het met Turbo Tilly steeds beter te gaan, ze leek minder voeding te knoeien,

  was erg levenslustig en vooral ondernemend.. Ze behield de naam Turbo Tilly want ze deed alles snel.

  Kon alleen maar rennen, zonde van de tijd vond ze het om rustig te lopen.

  Het liedje "opzij, opzij, opzij" kwam vaak naar voren als Tilly weer bezig was.

  Ze kon je heel doordringend aankijken en dan haar ogen.. Soms leken ze zelfs op die van pap(al weet ik dat dat niet kan)..

  Maar ook haar karakter is speciaal te noemen, als ik het karakter van Tilly beschrijf dan beschrijf ik tevens het karakter van mijn vader. Eigenzinnig,    grensverleggend, doen waar je zin in hebt, ondernemend, charmant, door het vuur gaan voor diegene die je lief hebt, levens genieter, aandacht    trekker.

  Als Tilly iets in haar koppie heeft dan heeft ze het niet in haar kontje zeggen wij altijd. Ik heb zelden een hond meegemaakt die zo volhardend is in  dat wat ze van plan is

 

   En nu is Tilly dus nog steeds bij ons. Een heerlijk meisje met voor mij een hele speciale achtergrond.

   Ze geniet nog steeds op en top van het leven, doet alles wat ze wil doen, kan heel charmant zijn, maar ook heel ondeugend.

   Als ze iets in haar koppie heeft dan doet ze er alles aan om het voor elkaar te krijgen.

   Wordt door de andere honden op een speciale manier behandelt,

   oma Dana en mama Ayla verzorgen haar nog als een kleine pup.

   Ze heeft zelfs een tijd nog bij oma Dana mogen tutten aan haar tepels.

   Iedereen is dol op haar, ze draait iedereen om haar poten met haar mooie doordringende ogen.

   De dierenarts heeft haar onderzocht en haar slokdarm is wat verwijdt en de spieren werken niet optimaal, wel is er verbetering.

   Als we ons aan een aantal dingen houden dan knoeit ze bijna niet meer,

  ook moet ze een tuig om ipv een halsband en we houden haar extra in de gaten ivm luchtweg of longontsteking.

   Tilly blijft bij ons als mascotte van onze kennel.

   Op zijn tijd gaat ze voor de gezelligheid mee naar show, om de anderen aan te moedigen en zelf vertroetelt te worden.

    Maar ook als wij ergens op bezoek gaan, gaat Tilly meestal mee(ze dwingt dat af en wij geven toe)

    Aandacht krijgen is voor Tilly helemaal het einde, ze doet er alles aan om het te krijgen ook.

    Ze is ondeugend en blijft altijd proberen grenzen te verleggen en haar zin door te drijven, maar ze is vooral lief.

  

    Tilly zullen wij niet inzetten voor de fok. Ze blijft bij ons en wij hopen nog lang van haar te genieten.